Biblijny Potop wydarzył się naprawdę? Te dowody zaskakują! (SZOKUJĄCE NAGRANIE)

Biblijny Potop to jeden z bardziej znanych wydarzeń z Biblii. To wtedy Bóg postanowił ukarać ludzi za ich niegodziwość sprowadzając deszcz przez który woda przykryła nawet najwyższe góry. Bóg jednak nie chciał zabijać  wszystkich, bowiem sądził, że Noe i jego rodzina nie są naznaczeni złem, więc postanowił im pomóc. Wyznał mężczyźnie jak stworzyć Arkę która przetrwa potop: Nakazał mu stworzyć arkę z żywicznego drzewa.W Arce Noe umieścił samca i samicę różnych zwierząt, a także ogrom jedzenia.  Niektórzy uważają, że opowieść ta jest zwykłą  bajką i nie ma co brać jej na poważnie, jednak faktem jest, że potop opisuje tak olbrzymia liczba kultur, że ciężko żeby nie wydarzył się naprawdę. Te dowody mogą szokować

Jeden z mitów greckich opowiada historię Deukaliona, czyli syna Prometeusza, który ulepił człowieka z gliny i łez. Mit opowiada o czasach, gdy ludzie stali się niegodziwi i pełni zła – masowo się zabijali, krzywdzili i traktowali jak rzeczy. Składali także ofiary bogom z ludzi, co nie bardzo podobało Zeusowi królowi bogów. Władca piorunów postanowił ukarać człowieka i sprowadził deszcz, jakiego nie znał świat. Zeus pozwolił jednak Prometeuszowi by pomógł wybrańcom i dzięki temu niektórzy  ocaleli. Wśród nich był jego syn Deukalion, który na polecenie ojca zbudował  konstrukcję, dzięki której przetrwał. W Hinduiźmie także występuje historia króla Manu,który pomógł małej rybce, która potem okazała się awaterem boga Wisznu. Za pomoc rybka wyznała mężczyźnie, że niedługo nastąpi potężny potop. Król stworzył okręt na  który zabrał nasiona roślin, zwierzęta, a także święte księgi hinduizmu. Babiloński Epos o Gilgameszu również opowiada podobną historię o bogu Enila, który sprowadził potop i Utnapisztimia, który został ostrzeżony o nadciągającym potopie przez boga Ea władcę wód,kultury,  cywilizacji, artyzmu i wiedzy. Dzięki tej informacji mężczyzna zbudował statek w którym pomieścił swoją rodzinę, zwierzęta, a także rośliny. Najprawdopodobniej przyczyną potopu było rozmnażanie się ludzi na ogromną skale przez co bogowie postanowili sprawdzić na nich karę. Gdy jednak potop się zakończył bogów ogarnęły wyrzuty sumienia i  nie byli już tak pewni swoich decyzji. By choć trochę to wszystko wynagrodzić postanowili stworzyć ludzi na nowo, a zarówno Utnapisztimia jak i jego ukochaną obdarzyli darem wiecznego życia. Podobne mity występują w wielu innych kulturach jak u Azteków, Hopi, czy u Majów, u których bogowie sprowadzili na ludzi potop przez  niedoskonałość ludzi. W mitologii Mikmaków ich Słoneczny bóg zalał się łzami, gdy zobaczył, że ludzie zabijają się nawzajem. Jego łzy były źródłem potopu. U Atabasków, czyli dużego plemienia Ameryki Północnej występuje mit, według którego podczas wyjątkowo mroźniej zimy zwierzęta skradły źródło ciepła, który posiadał pan nieba. Niestety w wyniku lekkomyślności uszkodzono źródło gorąca i jego potężna część wyszła na świat i roztopiła cały śnieg i lód, który wtedy występował. To wtedy pojawiła się wielka powódź. Wszyscy ludzie zginęli poza starszym Indianinem Etse, który miał wizje tej katastrofy i nawet próbował ludzi ostrzec, ale nikt go nie słuchał.

Mężczyzna zbudował więc statek na który zabrał pary różnych zwierząt. Gdy potop ustępował Indianin wypuścił gołębia, który powrócił z gałązką jedliny. Indianie Hopi coraz bardziej oddali się od swojego boga i stworzyciela Sotuknanga, a także coraz bardziej ogarniał ich gniew i  nienawiść, więc bóg postanowił pozbyć się tych którzy niszczą dobro w sercach innych. Zabrał więc dobrych ludzi do kobiety pająka która umieściła ich w trzcinach. Potem bóg sprowadził wielką wodę, która zabiła złych ludzi, jednak Ci dobrzy dzięki trzcinom unosili się na wodzie i dobili do lądu, który pełny był jedzenia.Mitologia germańska opisuje natomiast mit o bogu Odynie, który był władcą wojowników, mądrości i magii. Wili i We, którzy postanowili zabić pierwszą żywą istotę, a zarazem olbrzyma Ymira chcieli to zrobić by z krwi olbrzyma stworzyć morza i jeziora . Niestety jego krew była tak obfita że stworzyła potężny potop  w którym zginęła cześć olbrzymów. To dzięki ciału mistycznego Ymira powstał aktualny świat, a wszystkie oceany stworzone zostały za sprawą krwi tej istoty. Mitologia Chińska wspomina o bogu  Gonggongu który miał ciało człowieka i głowę węża, który nie potrafił poradzić sobie  z przegraną z władcą chińskim Zhuanxu i uderzy głową w olbrzymią górę, która podpierała niebiosa. Spowodowało to ogromny kataklizm pełny ognia i wody. Zginęli wtedy wszyscy ludzie i prawie świat, jednak uratował go bogini Nüwa, która później wypaliła  z gliny  kolejnych ludzi. Można odnaleźć także podania o wyznaniach kapłana Berossos który opisywał historie Ksisutrosa który otrzymał ostrzeżenie od boga rolnictwa Kronosa o nadciągającym potopie. Dzięki tym informacjom zbudował statek na którym umieścił rodziny i zwierzęta.

Wersja sumeryjska mitu mówi o bogu Enki władcy wód i mądrości. Fragment z tabliczki opsisującej potop brzmi: Wiatry i pełne mocy wichury niszczyły wszystko. Potop atakował nas przez  siedem dni i nocy. Wiatr prawie zniszczył naszą Arkę, jednak władca słońca Utu wyniósł błysk, który dotarł nawet do wnętrza Arki. Rozpoczęły się przygotowania do podziękowań dla bogów. Potop  opisywany jest także w Afryce w państwie Kamerun w micie o bogu ziemi i nieba Obatala który gdy stworzył ludzi wszyscy bogowie byli pełni szczęścia, oprócz Olokuna, który był władcą laguny i był czczony przez rybaków. Temu bogu ogromnie nie podobało się że zabrano mu zbyt wiele  terenów, więc  sprowadził potężną wodę, która  przyniosła śmierć dla wielu istot. Ostatecznie udało się przekazać wiadomość o  tragedii bogom, a bóg  Orunmila używając swojej mocy pozbył się wody sprowadzając ponownie radość i szczęście. Inkowie również mają swój mit potopu,w którym ojciec Słońca i Księżyca,a  także stwórca świata Wirakocza stworzył ludzi, którzy jednak nie byli pełni miłości i dobra i  odwrócili się od swojego stworzyciela idąc za złem, więc  rzucono na człowieka klątwę która u każdego objawiała się inaczej. Ludzie ulegli transformacji i zostali  zmienieni w zwierzęta, albo kamienie, a jeszcze inni zostali pozbawieni życia przez wodę lub trzęsienie ziemi. To jednak nie  koniec klątwy, bowiem nagle ogromna woda pojawiła się na Ziemi. Przeżyła wyłącznie dwójka z ludzi, a to co zostało zniszczone zostało odtworzone przez boga, a ludzie ponownie stworzeni.

Jak widać  opowieści na temat potopów jest naprawdę sporo. Ogrom  cywilizacji i kultur opowiadały swoje historię o nadejściu deszczu przez który na Ziemi pojawiła się woda, która przykrywała nawet góry. W większości mitów motyw potopu wiązał się z karą, którą wymierzały ludzkości boskie istoty. Często też pojawiał się motyw arki dzięki której część ludzi przeżyła katastrofę i na której umieszczano rośliny i różne gatunki zwierząt. Wiele osób sądzi, że tak wiele mitów bez wątpienia  są dowodem na to, że owy potop naprawdę wystąpił. A, Wy co o tym sądzicie?

W poniższym filmiku także inne dość szokujące informacje na temat Potopu:

 

Author: administrator

Share This Post On

Submit a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany.